Άμεση Δράση: πρώτη στο συμβάν, τελευταία στον εκσυγχρονισμό

(Απόσπασμα από την εφημερίδα της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθηνών «Σύγχρονη Αστυνομία»)

Άμεση Δράση: πρώτη στο συμβάν, τελευταία στον εκσυγχρονισμό

Η Άμεση Δράση αποτελεί διαχρονικά την πρώτη και πιο άμεση απάντηση της Πολιτείας στο έγκλημα και στον κίνδυνο. Είναι η υπηρεσία που βρίσκεται καθημερινά στην πρώτη γραμμή, 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, 365 ημέρες τον χρόνο. Είναι οι αστυνομικοί που φτάνουν πρώτοι στο συμβάν, συχνά χωρίς να γνωρίζουν τι ακριβώς τους περιμένει

Οι συνάδελφοι της Άμεσης Δράσης καλούνται να διαχειριστούν από απλά περιστατικά έως εξαιρετικά επικίνδυνες καταστάσεις: ένοπλες συμπλοκές, ενδοοικογενειακή βία, ληστείες, διατάραξη κοινής ησυχίας, περιστατικά ψυχικής υγείας. Πάντα πρώτοι. Πάντα με το «παράθυρο» του άγνωστου ανοιχτό. Πάντα με αυξημένο κίνδυνο.

Κι όμως, παρά τη βαρύτητα του ρόλου της, η Άμεση Δράση συνεχίζει να λειτουργεί με σοβαρά υλικοτεχνικά προβλήματα και χρόνιες ελλείψεις.

Υλικοτεχνικές ελλείψεις που δεν τιμούν τον ρόλο της Υπηρεσίας

Τα περιπολικά οχήματα, σε πολλές περιπτώσεις, είναι γερασμένα, με υψηλά χιλιόμετρα και συχνές μηχανικές βλάβες. Οχήματα που καλούνται να ανταποκριθούν σε καταδιώξεις, σε επείγοντα περιστατικά και σε απαιτητικές συνθήκες, χωρίς να πληρούν πάντα τις απαραίτητες προδιαγραφές ασφάλειας.

Ο ατομικός εξοπλισμός των αστυνομικών συχνά δεν επαρκεί ή δεν είναι ο σύγχρονος και κατάλληλος για τις απειλές που αντιμετωπίζουμε. Ελλείψεις σε ατομικά εφόδια, σύγχρονα μέσα επικοινωνίας (κυρίως στους δικυκλιστές) και βασικό εξοπλισμό πρώτων βοηθειών δεν είναι απλώς υπηρεσιακό ζήτημα· είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Ωστόσο, ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει και στο ζήτημα της χρήσης ατομικών καμερών επί της στολής των αστυνομικών. Πρόκειται για ένα εργαλείο που μπορεί να ενισχύσει ουσιαστικά τη διαφάνεια, τη λογοδοσία και την αντικειμενική αποτύπωση των περιστατικών που διαχειρίζονται τα πληρώματα της Άμεσης Δράσης. Η καταγραφή των συμβάντων προστατεύει τόσο τον πολίτη όσο και τον αστυνομικό. Σε μια εποχή όπου συχνά η εικόνα ενός περιστατικού παρουσιάζεται αποσπασματικά ή αλλοιωμένα, οι ατομικές κάμερες μπορούν να λειτουργήσουν ως αδιάψευστος μάρτυρας της πραγματικής εξέλιξης των γεγονότων, συμβάλλοντας στην αποκατάσταση της αλήθειας. Παράλληλα, μπορούν να περιορίσουν το φαινόμενο της συνεχούς και συχνά άδικης στοχοποίησης των αστυνομικών, οι οποίοι, ιδιαίτερα στην Άμεση Δράση, καλούνται να λάβουν αποφάσεις μέσα σε δευτερόλεπτα και υπό συνθήκες έντονης πίεσης και κινδύνου. Η τεκμηρίωση των ενεργειών τους δεν αποτελεί απειλή, αλλά ασπίδα προστασίας για όσους εκτελούν το καθήκον τους με επαγγελματισμό και νομιμότητα. Βεβαίως, η όποια εφαρμογή τέτοιων μέσων οφείλει να συνοδεύεται από σαφές θεσμικό πλαίσιο, σεβασμό στα προσωπικά δεδομένα και ξεκάθαρους κανόνες χρήσης, ώστε να διασφαλίζεται τόσο η προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών όσο και των αστυνομικών.

Παράλληλα, η υποστελέχωση επιβαρύνει υπέρμετρα το προσωπικό. Συστηματική δυσκολία στην χορήγηση ημερήσιων αναπαύσεων, λιγότερα πληρώματα, μεγαλύτερες περιοχές ευθύνης και αυξημένος φόρτος εργασίας οδηγούν αδιαμφισβήτητα σε σωματική και ψυχική εξάντληση του προσωπικού με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ασφάλεια των ίδιων των αστυνομικών όσο και για την ποιότητα της παροχής αισθήματος ασφάλειας στην κοινωνία.

Η Άμεση Δράση χρειάζεται στήριξη, όχι αυτονόητες θυσίες

Οι αστυνομικοί της Άμεσης Δράσης έχουν αποδείξει επανειλημμένα ότι υπερβαίνουν τον εαυτό τους. Όμως η αυταπάρνηση δεν μπορεί και δεν πρέπει να υποκαθιστά την κρατική μέριμνα. Η επένδυση σε σύγχρονα οχήματα, επαρκή εξοπλισμό και ανθρώπινο δυναμικό δεν είναι πολυτέλεια· είναι υποχρέωση.

Ως εκλεγμένοι αντιπρόσωποι και ως μάχιμοι αστυνομικοί, οφείλουμε να αναδεικνύουμε αυτά τα ζητήματα με υπευθυνότητα και ειλικρίνεια. Όχι για να μηδενίσουμε την προσπάθεια, αλλά για να απαιτήσουμε λύσεις. Γιατί μια ισχυρή Άμεση Δράση σημαίνει περισσότερη ασφάλεια για την κοινωνία και μεγαλύτερη προστασία για τον αστυνομικό.

Η Άμεση Δράση δεν ζητά προνόμια. Ζητά τα αυτονόητα.