Μέτρα κατά της παράνομης οπλοκατοχής- οπλοφορίας: Στο στόχαστρο ο αστυνομικός ξανά

(Απόσπασμα από την εφημερίδα της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθηνών «Σύγχρονη Αστυνομία»)

Μέτρα κατά της παράνομης οπλοκατοχής- οπλοφορίας: Στο στόχαστρο ο αστυνομικός ξανά

Όλη η Ελλάδα παρακολούθησε έκπληκτη το προηγούμενο διάστημα το πρωτοφανές περιστατικό στην Κρήτη με εκρήξεις βομβών, ανταλλαγή χιλιάδων πυροβολισμών, ενέδρες κι άλλα πολλά που παραπέμπουν σε ταινία του Χόλυγουντ.

Στον απόηχο του παραπάνω περιστατικού ανακοινώθηκαν μια σειρά από μέτρα αστυνομικής και νομοθετικής φύσεως με σκοπό να περιορίσουν (να εξαλείψουν είναι αισιόδοξο) την παράνομη οπλοκατοχή και οπλοφορία κυρίως στην Κρήτη.

Φυσικά, για άλλη μια φορά στο στόχαστρο βρέθηκαν…οι αστυνομικοί αν και ουδεμία εμπλοκή είχαν στο ανωτέρω περιστατικό!

Έτσι με διαταγή που απεστάλη σε όλες τις Υπηρεσίες της Ελληνικής Αστυνομίας την 12/12/2025 από το Τμήμα Οπλών και Εκρηκτικών του Αρχηγείου Ελληνικής Αστυνομίας με τίτλο “ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΑΣΤΥΝ.ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΓΙΑ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΑΔΕΙΩΝ ΚΑΤΟΧΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΟΛΩΝ ΟΠΛΟΦΟΡΙΑΣ κλπ. κλπ.” τίθενται μια σειρά περιορισμοί στην χορήγηση αδειών δευτέρων ιδιωτικών οπλών ενώ διατάσσεται η ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ αφαίρεση του υπηρεσιακού οπλισμού από όσους κατέχουν δυο ιδιωτικά όπλα για όλο το προσωπικό της ΕΛ.ΑΣ., χωρίς να εξαιρούνται ειδικές Υπηρεσίες, όπως ΕΚΑΜ, ΔΑΕΕΒ κ.λπ. Επισημαίνεται ότι, για τους αστυνομικούς που τελούν σε μακρά αναρρωτική άδεια αφαιρείται ο οπλισμός και φυλάσσεται στην Υπηρεσία τους χωρίς να ανακαλείται η άδεια οπλοφορίας.

Για άλλη μια φορά λοιπόν ο αστυνομικός γίνεται στόχος και αντιμετωπίζεται ως δυνάμει εγκληματίας με την εφαρμογή  “προληπτικών μέτρων” εις βάρους του χωρίς να υπάρχει η παραμικρή ανάμιξη του στα γεγονότα που προκάλεσαν την αντίδραση του Κράτους.

Για να ξεκινήσουμε ανάποδα: να αναφέρω ότι το όπλο εκτός από μέσο εκτέλεσης της Υπηρεσίας, είναι και μέσο αυτοπροστασίας του αστυνομικού καθώς προβαίνει σε συλλήψεις επικίνδυνων κακοποιών κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του ενώ παρευρίσκεται στις δικαστικές αίθουσες ως μάρτυρας κατηγορίας. Τα στοιχεία του και ο ίδιος γίνονται γνωστά λοιπόν σε αυτούς που συνέλαβε και ο ίδιος καθίσταται εν δυνάμει στόχος τους. Όταν λοιπόν για οποιονδήποτε λόγο τεθεί σε κατάσταση μακράς αναρρωτικής άδειας, η πολιτεία του αφαιρεί το μοναδικό μέσο αυτοπροστασίας του. Έτσι, αστυνομικοί που είναι μάρτυρες σε υποθέσεις ναρκωτικών, τρομοκρατίας, εκβιασμών κ.λπ., ξαφνικά βρίσκονται άοπλοι επειδή υπήρξαν θύματα…τροχαίου ατυχήματος. Και για να αντιληφθούμε το μέγεθος του παραλογισμού, ο κάθε επιχειρηματίας, εκδότης, δημοσιογράφος κ.λπ. μπορεί να οπλοφορεί για την προστασία της ζωής του άλλα ο αστυνομικός σε αναρρωτική, όχι!

Σε τιμωρητικό/αυστηρό πνεύμα κινείται και η υπόλοιπη διαταγή καθώς ορίζει ότι δεν μπορούν να θεωρηθούν λόγοι αίτησης δεύτερης αδείας οπλοφορίας το μικρό μέγεθος του δευτέρου όπλου, τα διαφορετικά σκοπευτικά, η δύναμη πυρός κ.λπ. και αν επιθυμεί ο αστυνομικός να αντικαταστήσει το πρώτο όπλο του με αυτό που αιτείται να αγοράσει, «κοινώς δώσε το ένα, πάρε το άλλο».

Γίνεται σαφές εδώ ότι οποίος έγραψε την διαταγή δεν έχει θητεία σε Υπηρεσία πρώτης γραμμής δυστυχώς. Οι αστυνομικοί που εκτελούν υπηρεσία “πρώτης γραμμής” όπως Άμεση Δράση, ΔΙ.ΑΣ., Ομάδα Ζ κ.λπ., διαθέτουν μόνο το ατομικό τους όπλο (δεν φέρουν στατικό οπλισμό, π.χ. MP5), ενώ επεμβαίνουν σε σοβαρότατα περιστατικά όπως ληστείες, ανθρωποκτονίες κ.λπ. Είναι λοιπόν επιβεβλημένο το 1ο ατομικό τους όπλο να είναι πιστόλι «full size» δηλαδή με κάννη τουλάχιστον 4΄, μεγάλη λαβή που προσφέρει καλό κράτημα, πιθανόν οπτικό βοήθημα ερυθράς κουκίδας «red dot» και να έχει μεγάλη χωρητικότητα φυσιγγίων ο γεμιστήρας (17 τουλάχιστον), έτσι ώστε να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν (εδώ μπαίνει ένα μεγάλο ερωτηματικό) κακοποιούς με βαρύ οπλισμό. Όμως ένα πιστόλι αυτού του τύπου είναι αρκετά βαρύ και ογκώδες και μη εύκολα αποκρυψιμο, έτσι δεν είναι δυνατή η οπλοφορία εκτός υπηρεσίας με αυτό. Με αποτέλεσμα να μένει το πιστόλι στο σπίτι. Πρόβλημα που λύνεται εύκολα, ανέξοδα για την Πολιτεία και με κέρδος για το κοινωνικό σύνολο με την αγορά ενός compact πιστολιού με έξοδα του ιδίου του Αστυνομικού.

Επίσης, σε πολλές Υπηρεσίες όπως η ΕΚΑΜ, η ΟΠΚΕ, ομάδες της Δίωξης Ναρκωτικών εργάζονται άλλοτε με ένστολη και άλλοτε με πολιτική περιβολή και άρα οι ανάγκες και η δυνατότητα μεταφοράς/απόκρυψης οπλισμού ποικίλλει και πρέπει ο Αστυνομικός αυτών των Υπηρεσιών να μπορεί να φέρει κάθε φορά το κατάλληλο όπλο, κάτι που ούτως ή άλλως δεν επιβαρύνει την Υπηρεσία με κανένα τρόπο.

Φυσικά, εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι ο Ν.3169/03 ορίζει ότι ο Αστυνομικός δύναται να φέρει  τον ατομικό του οπλισμό όλο το 24ωρο και εκτός Υπηρεσίας και σε συνδυασμό με το αρθρ.9 του Ν.2800/2000 που θεωρεί ότι βρίσκεται σε διατεταγμένη υπηρεσία οπότε κριθεί αναγκαία η δράση του για την πρόληψη και καταστολή του εγκλήματος, προστασία του πολιτεύματος κ.λπ. (αρχή της διαρκούς ετοιμότητας και διατεταγμένης υπηρεσίας) και αποτελεί ένα αποτελεσματικό και δωρεάν μετρό καθώς πολλοί αστυνομικοί εκτός Υπηρεσίας έχουν αποτρέψει εγκλήματα κάνοντας χρήση του οπλισμού τους αν και εκτός Υπηρεσίας. Ένα μετρό που χάνει την αποτελεσματικότητα του χωρίς λόγο όταν αφαιρείται ο οπλισμός από αστυνομικούς χωρίς ποινικές εκκρεμότητες (λόγω μακράς αναρρωτικής) ή επειδή το αρμόδιο τμήμα του Αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ. αρνείται να χορηγήσει άδεια για καταλληλά όπλα σε Αστυνομικούς.

Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει και στο ότι στα πλαίσια του επιχειρησιακού σχεδίου ΠΡΟΜΑΧΟΣ, το σύνολο των Αστυνομικών της ΕΛΑΣ εκπαιδεύεται από τα μέσα καλοκαιριού του 2025 στην αντιμετώπιση “Lone actor” (μοναχικού δράστη τρομοκρατικού χτυπήματος σε πολυσύχναστα μέρη). Σε αυτή την περίπτωση η άμεση καταστολή της απειλής στο συντομότερο δυνατό είναι ζήτημα ζωτικής σημασίας προκειμένου να αποφευχθεί ο μεγάλος αριθμός θυμάτων και η επέμβαση Αστυνομικών εκτός Υπηρεσίας που φέρουν όπλο, οι οποίοι πιθανόν να βρίσκονται την ώρα της επίθεσης σε ένα τουριστικό χώρο ή πολυκατάστημα, θα σώσει δεκάδες ζωές καθώς η επέμβαση εν υπηρεσία Αστυνομικών θα χρειαστεί αρκετό χρόνο, στον οποίο ο δράστης θα αφαιρεί ζωές ανενόχλητος! Όταν λοιπόν το Κράτος δίνει τέτοια προτεραιότητα στην άμεση εκπαίδευση για αυτού του είδους περιστατικά, είναι εντελώς παράλογο να αφαιρεί ένα πολύτιμο εργαλείο από το κοινωνικό σύνολο, η Υπηρεσιακή γραφειοκρατία.

Ως προς το τρίτο σκέλος σχολιασμού της διαταγής, θα αναφερθώ στο ότι σε αρκετές Υπηρεσίες όπως π.χ. η Ε.Κ.Α.Μ., είναι απαραίτητο να έχουν ίδιο ατομικό οπλισμό όλοι οι Αστυνομικοί κατά την διάρκεια επιχειρήσεων για λογούς ανταλλαγής πυρομανιών και εξαρτημάτων οπλών σε περίπτωση ανάγκης, επιχειρησιακή δυνατότητα που αφαιρείται χωρίς λόγο καθώς όσοι Αστυνομικοί κατέχουν δευτερά ιδιωτικά όπλα, καλούνται να παραδώσουν τα υπηρεσιακά, χωρίς καμία εξαίρεση!

Κλείνοντας δεν μπορώ να μην αναφέρω ότι με τροποποίηση του Ν.3169/03, που κοινοποιήθηκε στις Υπηρεσίες της ΕΛ.ΑΣ πριν 3 μήνες, αφαιρείται ο οπλισμός από οποιονδήποτε Αστυνομικό , εφόσον έχει υποβληθεί έγκληση ή απλή καταγγελία εις βάρος του για ενδοοικογενειακή βία στο παρελθόν, μέχρι να εξεταστεί η περίπτωση του από Επιτροπή κ.λπ. Δηλαδή, μια απλή έστω και ενδεχομένως ψευδή καταγγελία, που μπορεί να μην οδηγήσει ούτε καν σε ποινική δίωξη, οδηγεί στον αφοπλισμό ενός  Αστυνομικού, στην αντιμετώπιση του ως εν δυνάμει εγκληματία από την Υπηρεσία και τους συνάδελφου του και στη αφαίρεση ενός μάχιμου Αστυνομικού από το πεζοδρόμιο. Θα είχε επίσης ενδιαφέρον να δούμε ως στατιστικό, τι ποσοστό από τις καταγγελίες/μηνύσεις κατά Αστυνομικών για ενδοοικογενειακή βία, οδηγούν τελικά σε καταδίκη του εγκαλουμένου καθώς δεν είναι μυστικό, ότι λόγω της ευαλωτότητας του λόγω επαγγέλματος σε τέτοιου είδους καταγγελίες, είναι συχνό εκδικητικό μέσο σε συζυγικές διαμάχες.

Θα κλείσω επισημαίνοντας την ανάγκη ΑΜΕΣΗΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ ή και ανάκλησης της εν λόγω διαταγής για λογούς δημοσίου συμφέροντος και δημοσίας τάξης πριν τα γεγονότα δυστυχώς το επιβάλλουν.