Κάμερες στη στολή: Προστασία για τον πολίτη, ασπίδα για τον αστυνομικό;

Αθήνα, 25 Σεπτεμβρίου 2026

Αρ. Πρωτ.:401/25

    Κάμερες στη στολή: Προστασία για τον πολίτη, ασπίδα για τον αστυνομικό;

Χρόνιο και πάγιο αίτημα της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθηνών είναι η τοποθέτηση των φορητών καμερών στη στολή των αστυνομικών και στα περιπολικά, αφού πιστεύουμε ότι η αντικειμενική καταγραφή της αστυνομικής δράσης μπορεί να προστατεύει τόσο τον πολίτη όσο και τον αστυνομικό, να αποτυπώνει τα πραγματικά γεγονότα σε ένα περιστατικό και να ενισχύει τη διαφάνεια και τη λογοδοσία.

Γι’ αυτό και το νέο Π.Δ. 56/2026 μας οδηγεί σε ορισμένα εύλογα ερωτήματα.

                  Έξι χρόνια μετά, προβλέπει όλα όσα θα έπρεπε; 

Το έτος 2020 θεσπίστηκε το Π.Δ. 75/2020, δημιουργώντας το θεσμικό πλαίσιο για τη χρήση φορητών συστημάτων επιτήρησης. Στην πράξη, όμως, οι κάμερες στη στολή δεν χρησιμοποιήθηκαν. 

• Τι ακριβώς έρχεται να θεραπεύσει το νέο Π.Δ.;
• Γιατί το προηγούμενο πλαίσιο δεν εφαρμόστηκε στην πράξη;
• Έχει προβλέψει όλες τις πραγματικές συνθήκες της αστυνομικής δράσης ή δημιουργεί νέα κενά, τα οποία αύριο μπορεί να μετατραπούν σε νομικές και πειθαρχικές συνέπειες για τον αστυνομικό που καλείται να επιχειρήσει;

Ο αστυνομικός καλείται καθημερινά να λαμβάνει αποφάσεις μέσα σε δευτερόλεπτα, υπό πραγματικές και συχνά απρόβλεπτες επιχειρησιακές συνθήκες. Προς τούτο, τα όποια κενά και οι ασάφειες της νομοθεσίας δεν μπορεί να μετακυλίονται στον αστυνομικό, καθώς η αστυνομική δράση δεν γνωρίζει προκαθορισμένα όρια.

Ως Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθηνών, μας προβληματίζει η σύνδεση της χρήσης των καμερών με συγκεκριμένο χώρο, αφού κατά την άποψή μας δημιουργεί σοβαρά επιχειρησιακά ζητήματα. Ένα περιστατικό μπορεί να ξεκινήσει σε έναν δρόμο και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να εξελιχθεί σε καταδίωξη, σύλληψη ή συμπλοκή και να μεταφερθεί σε άλλο σημείο. Ο αστυνομικός εκείνη τη στιγμή δεν μπορεί να ψάχνει και να απασχολείται με τα όρια μιας διοικητικής απόφασης.

Το Π.Δ. προβλέπει ειδικά τη δυνατότητα χρήσης της κάμερας εκτός του συγκεκριμένου χώρου σε περιπτώσεις αυτόφωρων εγκλημάτων. Τι γίνεται, όμως, σε κάθε άλλη περίπτωση κατά την οποία το περιστατικό εξελίσσεται και υπερβαίνει τον προκαθορισμένο χώρο; Η απάντηση πρέπει να δοθεί ΠΡΟΤΟΥ βρεθεί ο αστυνομικός να απολογείται εκ των υστέρων για μία απόφαση που έλαβε σε πραγματικό χρόνο. Η υποχρέωση ενεργοποίησης ή διατήρησης της καταγραφής δεν μπορεί να υπερισχύει της άμεσης αντιμετώπισης ενός κινδύνου. Σε μία ραγδαία εξελισσόμενη κατάσταση, προτεραιότητα έχει η προστασία της ανθρώπινης ζωής και η επιχειρησιακή δράση.

Παράλληλα, η αξιολόγηση ενός περιστατικού πρέπει να γίνεται με βάση το πλήρες διαθέσιμο υλικό και το σύνολο των πραγματικών περιστάσεων και όχι με αποσπασματικά στιγμιότυπα ή με την εκ των υστέρων γνώση της εξέλιξης. Η προστασία των προσωπικών δεδομένων και των δικαιωμάτων των πολιτών είναι αυτονόητη και αδιαπραγμάτευτη. Εξίσου αυτονόητη πρέπει να είναι και η θεσμική προστασία του αστυνομικού.

Ο έλεγχος της χρήσης των καμερών, η προστασία των προσωπικών δεδομένων και η διερεύνηση καταγγελιών πρέπει να πραγματοποιούνται από τους αρμόδιους θεσμούς, με σαφείς κανόνες, πλήρη εικόνα του περιστατικού και χωρίς αποσπασματική αξιολόγηση του αστυνομικού που επιχειρεί.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ όμως και σαφείς κανόνες για

τον αστυνομικό που καλείται να επιχειρήσει στον δρόμο.

Ταυτόχρονα, τεχνική βλάβη, εξάντληση μπαταρίας, απώλεια σύνδεσης ή άλλη αντικειμενική αδυναμία που δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του αστυνομικού δεν μπορεί να μετατρέπεται αυτομάτως σε πειθαρχική ευθύνη.

Εντύπωση παράλληλα μας προκαλεί και η ανακοίνωση της Π.Ο.ΑΣ.Υ., η οποία, ενώ στο παρελθόν ηγετικά της στελέχη, μέσα από άρθρα τους, χλεύαζαν τις κάμερες και χαρακτήριζαν τις προτάσεις μας ως «αμερικανιές», ξάφνου πέρασαν από τις «αμερικανιές» στις πανηγυρικές ανακοινώσεις για ένα «άδειο πουκάμισο», παραδεχόμενοι όμως ότι δεν υπάρχει ακόμη κανένα σαφές πρωτόκολλο χρήσης για τον αστυνομικό της πρώτης γραμμής.

Άραγε, ποιο ακριβώς είναι αυτό το «πρώτο βήμα»; Και πόσες ακόμη νομοθετικές παρεμβάσεις θα χρειαστούν μέχρι να αποκτήσουμε ένα πραγματικά ολοκληρωμένο και λειτουργικό πλαίσιο;

Για γέλια και για κλάματα η τακτική της Π.Ο.ΑΣ.Υ.. Ήτοι, «αν γίνει κάτι, το πετύχαμε εμείς», δίχως, ως συνήθως, να εστιάζουν και να καταθέτουν συγκεκριμένες προτάσεις για το εάν οι νέες διατάξεις διασφαλίζουν το αστυνομικό έργο και τα δικαιώματα των πολιτών.

                   Αλήθεια, αυτή η επιτροπή σε τι φάση βρίσκεται;

• Στις 14 Ιουλίου 2026, η Π.Ο.ΑΣ.Υ. ανακοίνωσε ότι αποφάσισε να ζητήσει από το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας τη σύσταση ειδικής επιτροπής, η οποία θα ασχολούνταν, μεταξύ άλλων, με τις αναγκαίες ενέργειες για την εφαρμογή της νομοθεσίας για τις κάμερες στις στολές και στα περιπολικά.
• Στις 15 Ιουλίου, μάλιστα, κατέθεσε και σχετικό υπόμνημα, προτείνοντας συγκεκριμένη σύνθεση, αποστολή και χρονοδιάγραμμα για την επιτροπή.
• Στις 16 Ιουλίου, μετά το Γενικό Συμβούλιο, η Π.Ο.ΑΣ.Υ. ανακοίνωσε ότι υιοθέτησε με πλειοψηφία την πρόταση για άμεση σύσταση ειδικής μεικτής υπηρεσιακής επιτροπής.
• Και στις 27 Αυγούστου, το Διοικητικό Συμβούλιο της Π.Ο.ΑΣ.Υ. επανέφερε στο επίκεντρο τη θέσπιση ειδικής επιτροπής στο Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας.

Εν τέλει πού είναι η επιτροπή;

Ποια ήταν η ουσιαστική παρέμβαση της Π.Ο.ΑΣ.Υ.;

Ποιες προτάσεις της ενσωματώθηκαν στο νέο πλαίσιο;

Η απάντηση είναι απλή: ΚΑΜΙΑ.

Γιατί πολύ απλά, δεν είχαν καταθέσει ουδεμία πρόταση.

ΩΣ ΣΥΝΗΘΩΣ…

Για πολλοστή φορά, αναδεικνύεται η απόσταση που έχει το Προεδρείο της Π.Ο.ΑΣ.Υ. από τη βάση, που είναι τα μέλη, καθώς και η ανακολουθία λόγων και έργων.

 Από καιρό ως Ε.ΑΣ.Υ.Α. είχαμε επισημάνει:

• Την απουσία σαφούς πλαισίου για το πότε και πώς ενεργοποιείται η κάμερα.
• Τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, όπως τις εισαγγελικές εγκρίσεις για ήχο και εστίαση.
• Τη γυμνή αλήθεια ότι η Υπηρεσία δεν ήταν και ακόμη δεν είναι πλήρως έτοιμη να στηρίξει τον αστυνομικό της πρώτης γραμμής, όπως αποδείχθηκε και με το περιστατικό στου Ρέντη.

Επειδή, δυστυχώς, ο δευτεροβάθμιος συνδικαλισμός οδεύει σε μια ατελείωτη κατρακύλα, ως Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθηνών είμαστε υποχρεωμένοι να θωρακίσουμε τους αστυνομικούς, να προβλέπουμε, να παρεμβαίνουμε και να διεκδικούμε εγκαίρως και όχι να τρέχουμε πίσω από τις εξελίξεις.

Η Ε.ΑΣ.Υ.Α. δεν αρκείται σε «πρώτα βήματα» και επαναλαμβανόμενες νομοθετικές παρεμβάσεις που δεν δίνουν οριστικές λύσεις, αλλά απαιτεί άμεσες απαντήσεις και ουσιαστική προστασία για τους συνάδελφους. Οι κάμερες στη στολή μπορούν και πρέπει να αποτελέσουν εργαλείο προστασίας του πολίτη αλλά και ασπίδα για τον αστυνομικό. Αυτό, όμως, προϋποθέτει ένα πλαίσιο που θα είναι πραγματικά λειτουργικό στο δρόμο και όχι μόνο σωστό στα χαρτιά.

Καλούμε, τέλος, το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας να ξεκινήσει άμεσα ουσιαστικό διάλογο ώστε να διαμορφωθούν σαφή, ρεαλιστικά και πραγματικά εφαρμόσιμα επιχειρησιακά πρωτόκολλα για τη χρήση των καμερών.

ΝΑΙ στις κάμερες στη στολή, αλλά με σαφείς κανόνες, επιχειρησιακή ευχέρεια, διαφάνεια και θεσμική θωράκιση τόσο του πολίτη, όσο και του αστυνομικού.

 

Για το Δ.Σ. της Ένωσης Αθηνών

Ο Πρόεδρος Πάκος Δημοσθένης

Ο Γενικός Γραμματέας Χύτας Κων/νος