Αστυνομικοί έως τα 64: Πίσω από την «προαιρετικότητα» υπάρχουν σοβαρά ερωτήματα

Αθήνα, 12 Οκτωβρίου 2026    

Αρ. Πρωτ.: 500/30

 

   Αστυνομικοί έως τα 64: Πίσω από την «προαιρετικότητα» υπάρχουν σοβαρά ερωτήματα

Η Κυβέρνηση προωθεί την αύξηση του ορίου παραμονής των αστυνομικών στην ενεργό υπηρεσία έως το 64ο έτος της ηλικίας, ως μία προαιρετική δυνατότητα για όσους επιθυμούν να παραμείνουν.

Η Ε.ΑΣ.Υ.Α. επ’ ουδενί δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τη συγκεκριμένη ρύθμιση μόνο μέσα από τον χαρακτηρισμό της ως «προαιρετικής». Αναγνωρίζουμε ότι για ορισμένους συναδέλφους η παραμονή για επιπλέον δύο έτη μπορεί να έχει συγκεκριμένα οικονομικά οφέλη. Δεν παύει, όμως, να πρόκειται για ατομική επιλογή, οι συνέπειες της οποίας αγγίζουν το σύνολο της Ελληνικής Αστυνομίας, τη στελέχωση, τις προσλήψεις, τις μεταθέσεις, την υπηρεσιακή εξέλιξη και την επιχειρησιακή της λειτουργία.

Για το λόγο αυτό, παρουσιάζουμε τα βασικά δεδομένα και τις επιπτώσεις της προωθούμενης ρύθμισης, προκειμένου να ενημερωθούν οι συνάδελφοί μας.

• Το βασικό κίνητρο για έναν αστυνομικό που θα επιλέξει να παραμείνει στην ενεργό υπηρεσία έως το 64ο έτος της ηλικίας του, είναι η οικονομική διαφορά μεταξύ των αποδοχών του εν ενεργεία αστυνομικού και της σύνταξης που θα λάβει μετά την αποστρατεία του.
• Η αύξηση της μέσης ηλικίας του προσωπικού οδηγεί αναπόφευκτα στη γήρανση του έμψυχου δυναμικού, γεγονός που ενδέχεται να υποχρεώσει τη Διοίκηση σε εσωτερική αναδιανομή και τοποθέτηση στελεχών σε θέσεις μειωμένων σωματικών ή επιχειρησιακών απαιτήσεων. Η συνθήκη αυτή εγκυμονεί τον κίνδυνο διαμόρφωσης μιας πλασματικής εικόνας επάρκειας, η οποία δεν θα ανταποκρίνεται στην πραγματική επιχειρησιακή ικανότητα ανταπόκρισης στις καθημερινές ανάγκες, λόγω της ιδιαίτερης φύσης του αστυνομικού έργου.
• Η Ελληνική Αστυνομία δεν αποτελεί έναν οποιοδήποτε εργασιακό χώρο. Το αστυνομικό επάγγελμα χαρακτηρίζεται από επικίνδυνες συνθήκες, αυξημένη σωματική και ψυχολογική καταπόνηση, ακατάστατο ωράριο, νυχτερινή εργασία και συνεχή έκθεση σε απαιτητικές και απρόβλεπτες καταστάσεις. Η ευθύνη της διαχείρισης κρίσιμων περιστατικών, η αγωνία της επιτυχίας ή της αποτυχίας, καθώς και η έκθεση σε αρνητικά και ιδίως άδικα σχόλια, επιβαρύνουν περαιτέρω την υγεία και τη συνολική λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού. Μελέτες και ερευνητικά δεδομένα έχουν αναδείξει τον ιδιαίτερα στρεσογόνο χαρακτήρα του επαγγέλματος. Η Πολιτεία οφείλει να λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες αυτές και να περιορίζει, στο μέτρο του δυνατού, τη διάρκεια έκθεσης των αστυνομικών στους αντίστοιχους κινδύνους. Αντί, όμως, να αναγνωρίζεται έμπρακτα η ιδιαιτερότητα του αστυνομικού έργου, η προωθούμενη ρύθμιση επιμηκύνει περαιτέρω τον εργασιακό βίο, χωρίς να συνυπολογίζει τη συνολική διάρκεια της έκθεσης στις συγκεκριμένες συνθήκες. Μάλιστα, η επιπλέον εργασία μίας ημέρας την εβδομάδα σε σχέση με άλλους εργαζομένους του δημόσιου τομέα επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τον συνολικό χρόνο εργασίας. Επομένως, η συζήτηση για την παράταση του υπηρεσιακού βίου δεν μπορεί να περιορίζεται στο ηλικιακό όριο, αλλά οφείλει να λαμβάνει υπόψη τη συνολική διάρκεια, την ένταση και τους κινδύνους της αστυνομικής υπηρεσίας.
• Η παρατεταμένη κατάληψη οργανικών θέσεων στην περιφέρεια από παλαιότερα στελέχη ενδέχεται να περιορίσει σε μεγάλο βαθμό τις δυνατότητες μετάθεσης του αστυνομικού προσωπικού προς την επαρχία. Το ζήτημα αφορά άμεσα τους νέους συναδέλφους, οι οποίοι, στην πλειονότητά τους προερχόμενοι από την περιφέρεια, μετά την αποφοίτησή τους από τις Αστυνομικές Σχολές, τοποθετούνται υποχρεωτικά στην Αττική.
• Η ρύθμιση ενδέχεται να οδηγήσει σε άτυπο εγκλωβισμό και υπερσυσσώρευση στελεχών που προέρχονται από τις παραγωγικές Σχολές Αστυφυλάκων και Αρχιφυλάκων στους βαθμούς του Υπαστυνόμου Β΄ και Α΄, με συνέπεια την πιθανότητα απασχόλησής τους σε αλλότρια ή υποδεέστερα των βαθμών τους καθήκοντα.
• Η μείωση των αποχωρήσεων λόγω της δυνατότητας παραμονής έως τα 64 έτη θα δημιουργήσει εύλογα ερωτήματα και για τον αριθμό των νέων προσλήψεων. Είναι προφανές ότι όταν περιορίζονται οι αποχωρήσεις, περιορίζονται αντίστοιχα και οι προσλήψεις νέων αστυνομικών.
• Η επέκταση του ορίου ηλικίας στα 64 έτη θα δημιουργήσει συνθήκες δυσαρμονίας και ανισότητας, καθώς έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τον σχεδιασμό και τα αντίστοιχα νομοσχέδια του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων.

Και εδώ τίθεται ένα ακόμη κρίσιμο ερώτημα:

Δεν αποτελεί αντίφαση, αν όχι υποκρισία, το συνδικαλιστικό κίνημα να διεκδικεί την επέκταση της μάχιμης πενταετίας σε επταετία και την ίδια στιγμή να αποδέχεται την αύξηση των ορίων ηλικίας παραμονής στην ενεργό υπηρεσία έως τα 64;

Σήμερα μπορεί να αποτελεί επιλογή του κάθε συναδέλφου.

Όμως η θεσμοθέτηση ενός νέου ηλικιακού ορίου δημιουργεί ένα νέο δεδομένο. Κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι στο μέλλον αυτό το δεδομένο θα αποτελέσει τη βάση για περαιτέρω επέκταση ή για μία διαφορετική αντιμετώπιση της υποχρεωτικής παραμονής στην ενεργό υπηρεσία. 

Διαβάσαμε με προσοχή την ανακοίνωση της ΠΟΑΣΥ, η οποία πλέον διεκδικεί επάξια τον ρόλο του υπεύθυνου … Τύπου της Κυβέρνησης! Η Ομοσπονδία και κάποια φερέφωνά της επιχειρούν να μας «καθησυχάσουν», προβάλλοντας ως απάντηση σε κάθε προβληματισμό το γεγονός ότι η παραμονή έως τα 64 είναι «δυνητική» και δεν συνεπάγεται υποχρεωτική παραμονή.

Μόνο που το ζήτημα δεν εξαντλείται στο αν η παραμονή είναι προαιρετική. Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιες συνέπειες επιφέρει η αύξηση του ορίου ηλικίας στη στελέχωση του Σώματος, στις προσλήψεις, στις μεταθέσεις, στην υπηρεσιακή ανέλιξη και στην επιχειρησιακή του επάρκεια.

Και εδώ η ΠΟΑΣΥ οφείλει να δώσει ξεκάθαρες απαντήσεις. Όταν από πλευράς μας θέσαμε το ερώτημα εάν το προεδρείο της γνώριζε για την αύξηση του ορίου παραμονής στα 64 έτη, μια είδηση που είχε ήδη κατακλύσει το διαδίκτυο, απάντηση δεν λάβαμε. Σήμερα, λοιπόν, καλούμε τον πρόεδρο της ΠΟΑΣΥ, που αυτοπροσδιορίζεται ως «θεσμικός» (!!!), να ενημερώσει υπεύθυνα τους συναδέλφους: Γνώριζε εκ των προτέρων τη συγκεκριμένη εξέλιξη; Μήπως υπήρξαν συμφωνίες και συνεννοήσεις «κάτω από το τραπέζι», με αποτέλεσμα να υποθηκεύεται το υπηρεσιακό μέλλον χιλιάδων αστυνομικών και να «ξεπουλιούνται» εν μία νυκτί θεσμικές κατακτήσεις δεκαετιών;

Αντί, λοιπόν, το συνδικαλιστικό κίνημα να διεκδικεί καλύτερες συνθήκες εργασίας και να υπερασπίζεται τη μείωση των ορίων ηλικίας, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες, επικίνδυνες και στρεσογόνες συνθήκες του αστυνομικού επαγγέλματος, βλέπουμε τη Διοίκηση της ΠΟΑΣΥ να αντιμετωπίζει ως φυσιολογική την αύξησή τους, αποδεικνύοντας πόσο έχει απομακρυνθεί από τη βάση.

Και όταν ένας συνδικαλιστικός φορέας, αντί να χαράσσει κόκκινες γραμμές, περιορίζεται σε επιτροπές, ταξίματα και «ρουσφέτια» με μοναδικό στόχο τη διατήρηση της καρέκλας, τότε τίθεται ευθέως ζήτημα για τον ίδιο τον λόγο ύπαρξης του συνδικαλισμού.

Γιατί την ίδια ώρα τις συνέπειες τις επωμίζονται όλοι οι αστυνομικοί, οι οποίοι χρειάζονται συνδικαλισμό που να διεκδικεί, να προειδοποιεί και, όταν χρειάζεται, να συγκρούεται.

Οι κόκκινες γραμμές δεν είναι για να γίνονται ροζ. Είναι για να τηρούνται.

Για το Δ.Σ. της Ένωσης Αθηνών

Ο Πρόεδρος Πάκος Δημοσθένης

Ο Γενικός Γραμματέας Χύτας Κων/νος