Σπάζοντας τον κύκλο: ανήλικοι, τραύμα και παραβατικότητα
Του Φούκα Θεόδωρου, Οργανωτικού Γραμματέα & Ειδικού Γραμματέα Τύπου & Μ.Μ.Ε Ε.ΑΣ.Υ.Α. Υπεύθυνου έκδοσης εφημερίδας
(Απόσπασμα από την εφημερίδα της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθηνών «Σύγχρονη Αστυνομία»)
Σπάζοντας τον κύκλο: ανήλικοι, τραύμα και παραβατικότητα
Με αφορμή τη δημιουργία της Επιτροπής Κοινωνικών Δράσεων, Κοινωνικών Θεμάτων και Εξωστρέφειας της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθήνας, και τις παρεμβάσεις που έχουν πραγματοποιηθεί σε σχολικές μονάδες, και μέσα από τον ρόλο μου ως Αντιπρόεδρος της Επιτροπής, ένιωσα την ανάγκη να μοιραστώ έναν προβληματισμό για τη σχέση των παιδιών με το τραύμα και τη συμπεριφορά τους.
Μαζί με τα υπόλοιπα μέλη σχεδιάζουμε και συζητάμε κάθε δράση. Θέλουμε τα παιδιά να νιώσουν οικεία, να αισθανθούν ότι μπορούν να μιλήσουν και να εκφραστούν. Προσπαθούμε να αγγίξουμε τα πραγματικά τους προβλήματα και να ανταποκριθούμε στις ανάγκες τους.
Πίσω από πολλές συμπεριφορές που φαίνονται προβληματικές δεν υπάρχει κακή πρόθεση. Υπάρχει σιωπή. Σιωπή που γεννιέται από φόβο, ντροπή ή την αίσθηση ότι κανείς δεν θα ακούσει. Όταν τα παιδιά δεν έχουν χώρο να μιλήσουν για όσα τα βαραίνουν, η ένταση και η αγωνία συσσωρεύονται και εκδηλώνονται με λάθος τρόπο.
Η επικοινωνία είναι στο επίκεντρο της προσπάθειάς μας. Τα παιδιά ενθαρρύνονται να αναγνωρίσουν τα συναισθήματά τους και να καταλάβουν ότι το να ζητήσεις βοήθεια δεν είναι αδυναμία. Είναι ανάγκη. Είναι δικαίωμα. Και πολλές φορές είναι η διαφορά ανάμεσα στην αντιμετώπιση ενός προβλήματος και στην εκτροπή.
Το τραύμα που μένει αμίλητο δεν εξαφανίζεται. Αντίθετα, επηρεάζει τη συμπεριφορά και τις επιλογές τους. Η παραβατικότητα συχνά δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια κραυγή που δεν βρήκε ανταπόκριση νωρίτερα. Κατανοώντας αυτή τη σχέση, μπορούμε να σταματήσουμε τον κύκλο πριν παγιωθεί.
Δημιουργούμε συνθήκες όπου τα παιδιά αισθάνονται ότι ακούγονται πραγματικά. Ο διάλογος, η απλή κουβέντα και η αίσθηση ότι κάποιος ενδιαφέρεται μπορούν να προλάβουν πολλά προβλήματα. Η σιωπή μπορεί να σπάσει, η έκφραση μπορεί να προστατεύσει και η αναζήτηση βοήθειας μπορεί να αποτρέψει δυσκολίες πριν γίνουν μεγαλύτερες.
Το ζητούμενο δεν είναι να ελέγξουμε τη συμπεριφορά των παιδιών. Είναι να τα βοηθήσουμε να κάνουν επιλογές με γνώση και στήριξη. Όταν ένα παιδί βρίσκει φωνή, βρίσκει και διέξοδο. Και τότε ο κύκλος του τραύματος και της παραβατικότητας μπορεί πραγματικά να σπάσει.
